Uroczystości z okazji jubileuszu 400-lecia parafii pw. Świętej Trójcy w Różanie

Dnia 17 czerwca br. mury różańskiej świątyni – parafialnego kościoła pw. Trójcy Świętej zostały po brzegi wypełnione przez wiernych, którzy przyjechali do Różany także z okolicznych miejscowości na uroczystości z okazji z jubileuszu 400-lecia parafii. Przybyli także biskupi Kazimierz Wielikosielec, Antoni Dziemianko, Aleksander Kaszkiewicz oraz Jurij Kasabucki, liczni księża z diecezji Pińskiej, Grodzieńskiej oraz przedstawiciele miejscowej władzy wykonawczej.

Widok na kościół z góry cmentarnej; na zdjęciu poniżej ruiny pałacu Sapiehów

Centralnym punktem uroczystości stała się Msza święta z tej okazji celebrowana przez ordynariusza diecezji Pińskiej biskupa Antoniego Dziemiankę.

Kościół katolicki w Różanie pod wezwaniem Świętej Trójcy

Późnorenesansowy, fundacji Lwa Sapiehy, wybudowany w 1617 roku, przebudowany w 1779 roku w stylu wczesnego klasycyzmu według projektu Jana Samuela Beckera, odnawiany w latach 1850 i 1891, nieprzerwanie czynny. Jest to jednonawowa świątynia z półkoliście zamkniętym prezbiterium, dwiema piętrowymi zakrystiami i wysoką czterokondygnacyjną ośmioboczną wieżą na osi fasady, zwieńczoną spiczastym dachem. Elewacje wieży zdobią profilowane wnęki i wąskie, łukowato zamknięte otwory przelotowe.

Do boków kościoła w drugiej połowie XVIII wieku przybudowano dwie kaplice: Św. Krzyża (w 1768) i Św. Barbary (w 1787).

Kaplica boczna łaskami słynącego Świętego Krzyża

Kaplica boczna Św. Barbary

Ściany kościoła wzmocnione są szkarpami. Wewnętrzne wejście z przyziemia wieży do nawy ozdobione jest późnorenesansowym portalem. Bogate wyposażenie wnętrza ma cechy baroku, rokoko i wczesnego klasycyzmu. Ołtarz główny wykonany z brunatnego marmuru, zwieńczony jest półokrągłym frontonem z wizerunkami aniołów i herbem Sapiehów.

Wnętrze kościoła

Sklepienie i ściany kaplic ozdabia polichromia z XVIII wieku z motywami ewangelicznymi. Inne cenne elementy wyposażenia to obrazy z XVIII i XIX wieku, kuta barokowa barierka oddzielająca prezbierium od nawy, bogato zdobione organy i ambona, wczesnoklasycystyczne ołtarze w kaplicach oraz rzeźbiarskie epitafium Bolesława Bispinga dłuta Józefa Prucknera, wykonane w 1789 roku. 

Kaplica św. Kazimierza w Różanie, zwana też kościołem św. Kazimierza

– rzymskokatolicka murowana świą- tynia cmentarna wzniesiona w 1792 wg projektu Jana Samuela Beckera. Obecnie w ruinie. Kaplica została ufundowana przez właściciela dóbr ró- żańskich Aleksandra Sapiehę. Projekt wykonał i nadzorował prace saksoński architekt Jan Samuel Becker, który zaprojektował wcześniej pałac w Ró- żanie i kościół św. Trójcy. Pierwotnie kaplica miała być częścią kompleksu klasztornego bazylianów. Murowaną świątynię pokrytą dwuspadowym dachem wzniesiono w stylu klasycyzmu na planie prostokąta.

Kaplica Św. Kazimierza

Dominantą fasady głównej był czterokolumnowy portyk dorycki zakoń- czony tympanonem. Elewacje boczne dekorowano pilastrami oraz gzymsem. Obecnie kaplica znajduje się w ruinie. W latach 1768-1815 przy dworze Sapiehów tworzył włoski kapłan, znany kompozytor i dyrygent Santes Vinucci, kanonik smoleński. Był pochowany na różańskim cmentarzu. Jego grób jak i groby wielu innych kapłanów, nie zachowały się. Cmentarz jest obecnie w skrajnym zaniedbaniu.

Grzegorz Rąkowski „Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi”, Burchard Edition, Warszawa 1997 („Echa Polesia” 1(37)2013)

Homilię podczas Mszy św. wygłosił biskup pomocniczy Mińsko-Mohylewskiej archidiecezji Jurij Kasabucki, w której, opowiadając m.in. o historii różańskiej parafii, wiele razy nawiązywał do osoby ś.p. księdza Michała Woronieckiego CM, który po powrocie z GUŁAGU, w latach 1956-1990 sprawował tutaj posługę duszpasterską, oficjalnie – jako proboszcz parafii w Różanie, nieoficjalnie natomiast opiekował się wiernymi na rozległych terenach, poczynając od Szereszewa obok Puszczy Białowieskiej na zachodzie, aż po Słonim na wschodzie.

W Izbie Pamieci ks. Michała Woronieckiego CM

„Kronika” ks. Michała

Zawdzięczając śp. księdzu Michałowi, który był nie tylko gorliwym kapłanem, człowiekiem wszechstronnie edukowanym i uzdolnionym artystycznie, a także biorąc pod uwagę fakt, że różańska świątynia była nieprzerwanie czynna – razem to sprawiło, że Różana dla miejscowych Polaków w okresie prześladowania religii w ZSRR stała się swoistą duchową stolicą regionu.

„Miejscowy” biskup Kazimierz Wielikosielec

W swoim bardzo emocjonalnym i wzniosłym wystąpieniu wspominał o tym także bp Kazimierz Wielikosielec, dzieciństwo i młodość którego również były ściśle związane z kościołem w Różanie, ponieważ ks.-biskup pochodzi z odległej od Różany o ok. 50 km wioski Starowola.

Ksiądz proboszcz Janusz Pulit CM (od lewej biskupi: Kazimierz Wielikosielec, Aleksander Kaszkiewicz, Antoni Dziemianko, Juryj Kasabucki)

Uroczysta procesja

Obecnie, jak zaznaczył bp A. Dziemianko, poczynając od roku 1990, dla parafii pw. Św. Trójcy w Różanie oraz dla całego Kościoła na Białorusi otworzyła się nowa karta historii. Natomiast jaką ta nowa karta będzie, zapewne ocenią nasi potomkowie w przyszłości.

Dekoracja ołtarza

Po Mszy św. oraz przerwie na poczęstunek dla góści zorganizowanej na posesji kościoła wszyscy zgromadzeni na uroczystości mieli możliwość wysłuchania koncertu pod gołym niebem w wykonaniu zespołu młodzieży katolickiej “Ryby”.

Młodzieżowy zespół katolicki „Ryby” i rozbawiona publiczność (na zdjęciu poniżej)

 

Eugeniusz Lickiewicz

Udostępnij na:

Skomentuj

Twój e-mail nie zostanie opublikowany