Na Polesiu wciąż dłubią czółna. To nie tylko piękny obrazek z przeszłości, ale żywa tradycja,

Cień starycb dębów, wita mię miłym chłodem. Starzy to moi znajomi. Po za Hnilicą, minąwszy

„Nieprzemierzone okiem trzęsawisk obszary, snują mi się niekiedy, jakby senne mary, lasy ciemne i gęste,

Że Świteź jest miejscem niezwykłem, że otacza je urok jakiejś legendy, jakiegoś dawno rozegranego dramatu,

W sercu Polesia, w majątku Mańkiewicze, znajdowała się jedna z najbardziej niezwykłych i zapomnianych dziś

Na przełomie XIX – XX ww. nowym gospodarzem w Czachcu po Albinie Dziekońskim został jego

Nawet nie wszyscy Poleszucy słyszeli, że w rejonie stolińskim na Polesiu płynie rzeka Lwa. Tak

„Przyszedł marzec, minął luty, czas już kupić nowe …”. No własnie – a co robić