Tego dnia w siedzibie magistratu miejscowy historyk i regionalista Roman Horoszkiewicz przedstawił cele i zadania powstałego jesienią Towarzystwa Krajoznawczego. Wśród najważniejszych zamierzeń znalazły się badania nad Polesiem, popularyzacja wiedzy o regionie, organizowanie wycieczek krajoznawczych, tworzenie kolejnych kół Towarzystwa, a także powołanie Muzeum Poleskiego w Pińsku.

Nie były to jedynie ambitne plany. Z inicjatywy pińskich regionalistów rozpoczęto działalność, której owoce do dziś stanowią bezcenne źródło wiedzy o historii, kulturze i przyrodzie Polesia.

Członkowie Towarzystwa dokumentowali miejscowe zabytki, badali dzieje miast, miasteczek i ziemiańskich rodów, gromadzili pamiątki historyczne, przedmioty codziennego użytku, stroje ludowe, narzędzia rybackie, wyroby rzemieślnicze oraz okazy poleskiej flory i fauny. Organizowali wyprawy badawcze, odczyty, wystawy, prowadzili działalność wydawniczą i angażowali młodzież w poznawanie rodzinnych stron.

Już w 1926 roku otwarto Muzeum Poleskie, którego pierwsze zbiory liczyły około stu eksponatów. W przededniu II wojny światowej było ich już 12 tysięcy! Muzeum stało się nie tylko miejscem przechowywania pamiątek, lecz także ważnym ośrodkiem badań i edukacji regionalnej.

Szczególne zasługi położył Roman Horoszkiewicz, autor licznych opracowań poświęconych historii Pińszczyzny, Polesia i miejscowej szlachty zaściankowej. Jego prace, podobnie jak działalność innych pińskich krajoznawców, do dziś pomagają odtwarzać przeszłość regionu.

Warto dziś przypomnieć tych ludzi. Dzięki ich pasji, wytrwałości i przekonaniu, że nawet najdrobniejszy ślad przeszłości zasługuje na zachowanie, wiemy dziś znacznie więcej o dawnym Polesiu – jego mieszkańcach, obyczajach, przyrodzie i historii.