„Kipiatok” – niezwykłe źródło wstępujące w Jasieńcu
Niedaleko Jasieńca, pośród lasów i w pobliżu doliny Serweczy, ukryte jest jedno z najbardziej niezwykłych miejsc przyrodniczych ziemi baranowickiej – źródło Kipiatok (Wrzątek), zwane także źródłem Jasieniec. Choć nie jest szeroko znane, od pokoleń cieszy Dalej
Lipcowe poranki
Środek lata na Polesiu - to pora sianokosów, pielęgnacji ogrodów oraz zbioru runa leśnego: borówek, czernicy oraz poziomek, i zajęty cały czas pracą na własnym gospodarstwie Poleszuk nieraz nie ma czasu, by spojrzeć sobie pod Dalej
Kanał Ogińskiego w kolorze – podróż na dawne Polesie
Patrząc na te fotografie, trudno uwierzyć, że dzieli nas od ich bohaterów niemal sto lat. Dzięki pracy Jegora Babija oraz możliwościom współczesnej sztucznej inteligencji archiwalne zdjęcia Kanału Ogińskiego odzyskały barwy i nowe życie. Zapraszamy do Dalej
PIĘKNO POLESIA
Piękną jest ziemia poleska, ziemia puszcz i mszarów, wiosną błękitna od rozlanych wód, latem zielona od szumiących borów, a zimą czarodziejsko biała. I chociaż są na świecie głębsze lasy od poleskich i większe wody i Dalej
PRZEZ POLESKĄ DŻUNGLĘ
Przedwojenne Polesie fascynowało podróżników, krajoznawców i miłośników przyrody swoją dzikością, rozległymi mokradłami oraz niepowtarzalnym krajobrazem wodnych bezdroży. W prezentowanym fragmencie Włodzimierz Wędziński (Żeglarz, 1937 r.) zabiera czytelników w niezwykłą kajakową podróż przez Styr, Gniłą Prypeć, Dalej
Odnowienie gatunku żubra
Po zabiciu przez klusownika wiosną 1919 roku ostatniego żubra w Puszczy Białowieskiej, żubra trzeba było odtworzyć niemal od podstaw. Podobny przypadek świat znał już wcześniej - niedługo przedtem Amerykanom udało się uratować przed całkowitym wyginięciem Dalej
Jan Stolcman o żubrach 100 lat temu
Przeszłość i przyszłość żubra
Żubr zamieszkiwał niegdyś, i to nawet w czasach historycznych, znaczną część Europy, Azji, oraz Ameryki Północnej. Szczątki jego kopalne znajdują się w Anglji, we Francji, w całej Europie Środkowej, w północnych Włoszech, Dalej
Reliktowe lasy Polesia. Ostatnia wielka dąbrowa zalewowa Europy
Kwiecień w dolinie Prypeci to czas, gdy rzeka przestaje być jedynie ciekiem wodnym. Rozlewa się szeroko, wchłaniając swoje dopływy, łąki, lasy i bagna w jeden żywy organizm. Granice między nimi zacierają się niemal całkowicie. Tak Dalej
Turowska Łąka – ptasi dworzec nad Prypecią
Wiosną, gdy Prypeć występuje z brzegów, Polesie zmienia się w jeden wielki, pulsujący życiem organizm. Woda rozlewa się szeroko, łąki znikają pod jej taflą, a granica między rzeką, lądem i niebem zaciera się niemal całkowicie. Dalej
