INZ. ARCHITEKT WINCENTY HENRYK WDOWISZEWSKI, architekt Polesia, budowniczy Dolnego Śląska

ŻYCIORYS OPARTY NA KRONICE TOWARZYSTWA URBANISTÓW POLSKICH
STOWARZYSZENIA WYŻSZEJ UŻYTECZNOŚCI WE WROCŁAWIU

 

whwUrodzony dnia 13.04.1898 roku zmarł dnia 24.12.1978 roku we Wrocławiu. W 1918 roku był w szeregach 1 Korpusu gen. Dowbór-Muśnickiego. Po odzyskaniu Niepodległości rozpoczął w War­szawie studia w Państwowej Szkole Budownictwa, które ukończył w 1922 roku, pracując jednocześnie zarobkowo. W latach 1923-39 mieszkał na Polesiu w Kosowie Poleskim, w Kobryniu i w Brześciu nad Bugiem, wykonując projekty budownictwa sakralne­go i użyteczności publicznej w Kosowie, Kobryniu, Antonówce, Dawidgródku, Łunińcu, Tokarach, Tomaszówce, Brześciu, Peliszczach i Mostkiewiczach. Sprawował równocześnie nadzory techniczne nad obiektami odbudowanymi ze zniszczeń wojennych. W czasie kampanii wrześniowej w 1939 roku służył w 22 Pułku Piechoty, a ostatni etap wojny obronnej z Niemcami przebył w grupie gen. Kleeberga. Lata okupacji spędził na Podlasiu jako nauczyciel tajne­go nauczania i robotnik budowlany. Po zakończe­niu działań wojennych przyjechał w 1945 roku do Wrocławia. Początkowo wykonywał nadzory tech­niczne nad odbudowującymi się gmachami Urzędu Wojewódzkiego i Muzeum Śląskiego oraz Zamku Piastowskiego w Brzegu. Opracowywał też projek­ty szkół podstawowych i projekty architektoniczne wielu budynków mieszkalnych. W latach 1946-49 był pracownikiem Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego we Wrocławiu. Posiadając rzetelną wiedzę budownictwa i architektury oraz długoletnie doświadczenie w pracy terenowej w przedwojennej Polsce, przekazywał swoją wiedzę młodszemu poko­leniu, ciesząc się ogólną sympatią i szacunkiem. W latach 1957-66 był kierownikiem Wydziału Budow­nictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej i Głównym Architektem Województwa Wrocław­skiego wnosząc trwały wkład do odbudowy i za­gospodarowania Dolnego Śląska. Po przejściu na emeryturę poświęcił się całkowicie malarstwu, które było jego pasją życiową. Jego obrazy olejne, pastele oraz akwarele z ogromnym urokiem odtwarzają pięk­no krajobrazów i środowiska, w którym przebywał w okresie międzywojennym.

 

Przesyłam Szanownej Redakcji życiorys mojego śp. Teścia Wincentego Henryka Wdowiszewskiego, który niefortunnie wypadł w artykule Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej na Kijówce w Brześciu n/Bugiem „Echo Polesia” nr 4(16)2007, str. 38.

Michał Wdowiszewski, Wrocław, 20.09.2009

Udostępnij na:

Musisz być zalogowany aby komentować Login