W dzisiejszym Dniu Zadusznym wspominamy Danutę Kamieniecką – pisarkę, publicystkę, Sybiraczkę, a przede wszystkim kobietę, która przez całe swoje długie życie pielęgnowała pamięć o rodzinnym Brześciu nad Bugiem.
Urodziła się 14 września 1924 roku w Brześciu. Miała zaledwie szesnaście lat, gdy w 1940 roku została uwięziona przez władze sowieckie za próbę przekroczenia granicy, a następnie zesłana na Syberię, nad rzekę Ob. W 1942 roku wraz z polskim wojskiem dotarła do Persji. W Isfahanie, słynnym mieście polskich dzieci, kontynuowała naukę, później uczyła się w Libanie i studiowała w Bejrucie. Po wojnie zamieszkała w Wielkiej Brytanii.
Na emigracji przez dziesięciolecia angażowała się w życie polskiego środowiska literackiego i kulturalnego. Współredagowała biuletyn „MY”, pomagała w działalności Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, publikowała wspomnienia i artykuły. Była współredaktorką książki „Isfahan, miasto polskich dzieci”, a w 1998 roku otrzymała nagrodę Związku za swoją książkę „Brześć, niezapomniane miasto”.
Już sam ten tytuł mówi wiele o jej przywiązaniu do miejsca, z którego wyrwała ją historia. Choć większość życia spędziła daleko od rodzinnego miasta, Brześć pozostał obecny w jej pamięci i twórczości.
Za swoją działalność została uhonorowana licznymi odznaczeniami, w tym Złotym Krzyżem Zasługi, wręczonym jej w lutym 2026 roku w Ambasadzie RP w Londynie.
Danuta Kamieniecka zmarła 11 lipca 2026 roku w Londynie, w wieku 101 lat.
W dniu, w którym wspominamy tych, którzy odeszli, przywołujemy również jej postać. Bo pamięć o rodzinnym mieście można zachować przez całe życie, nawet jeśli los nie pozwolił już do niego powrócić.
Cześć Jej pamięci.
