Poświęcenie tablicy Ignacego Domeyki w Połoneczce

29 czerwca 2018 r we wsi Połoneczka rejonu baranowickiego odbyło się uroczyste poświęcenie tablicy pamiątkowej ku czci Ignacego Domeyki, który 216 lat temu w zabytkowym drewnianym kościele pw. Sw. Jerzego został ochrzczony. Uroczystość odbyła się podczas odpustu w dniu św. Apostołów Piotra i Pawła. Połoneczka – wieś z niezwykłą historią, położona wśród malowniczych pól i wzgórz ziemi nowogródzkiej. Tu przez 250 lat mieszkało 7 pokoleń rodu Radziwiłów. W kościele  znajduje się organ, zrobiony w Wilnie w końcu 19-go stulecia a także rzeźbiony drewniany ołtarz z siedmioma ikonami 18-19 wieków. Oprócz tego, w ołtarzowej części znajduje się rodowy grobowiec Radziwiłłów.

Kościół pw. Sw. Jerzego w Połoneczce

Na uroczystość do Połoneczki przybyli wierni z okolicznych miejscowości: Z Kroszyna, Baranowicz, Juszkiewicz, a także przedstawiciele Związku Polaków na Białorusi: Alina Jaroszewicz, prezes oddzału obwodowego brzeskiego ZPB, od 30 lat- dyrektor Polskiej Szkoły Społecznej im.I.Domeyki w Brześciu, Eugeniusz Lickiewicz, prezes  ZPB w Prużanie, opiekun miejsc pamięci narodowej, Dymitr Burec, prezes ZPB w Juszkiewiczach. Uroczystość swą obecnością zaszczycili Konsul Generalny RP w Brześciu Piotr Kozakiewicz z Małżonką  Aleksandrą.  Po słowie powitalnym księdza proboszcza Leonarda Okołotowicza, Tadeusz Jasiewicz, fundator tablicy, zaprezentował szkic biograficzny  naszego wybitnego Rodaka,opowiedział zebranym o osobowości i duchowości Ignacego Domeyki.  Msza Święta była celebrowana przez ordynariusza diecezji biskupa Antoniego Dziemiankę. Podczas poświęcenia tablicy, Piotr Kozakiewicz, Konsul RP w Brześciu opowiedział o wielkim patriotyzmie Ignacego Domeyki, który całym sercem tkwił w rodzinnym kraju, gloryfikował swoją Ojczyznę na drugim końcu świata – w dalekim Chile, był „wcieleniem najszlachetniejszych i najzdrowszych sił i uczuć swego pokolenia”.

Przemówienie Konsula Generalnego RP w Brześciu pana Piotra Kozakiewicza

Pamięć o Domeyce przetrwała we wszystkich krajach jego pobytu – zwłaszcza w Polsce, w Chile i na Litwie. Bardzo powoli Domeyko „wraca” na Białoruś.W Baranowiczach powstała nowa ulica I.Domeyki. W 2002 roku w Brześciu  PSS im.I.Domeyki zorganizowała Międzynarodową Konferencję Naukową w 200. Rocznicę urodzin I. Domeylki z udziałem wybitnych domeykoznawców z Litwy, Chile, Francji i Polski na czele z p.profesorem J.Z.Rynem, przewodniczącym Korporacji Kulturalnej im.I.Domeyki. Droga tablicy do kościoła w Połoneczce nie była też łatwa, ale ważne, że w końcu się udało. Wyrażamy nasze uznanie dla wszystkich ludzi, którzy wsparli tę ważną inicjatywę.

Podczas Mszy Św.

Odsłonięcie tablicy przez ks.-proboszcza Leonarda Okołatowicza

Poświęcenie tablicy przez bpa A.Dziemiankę

Ignacy Domeyko –wybitny  geolog, mineralog, geograf i etnolog, wieloletni rektor Chilijskiego uniwersytetu i członek wielu towarzystw naukowych, jeden z najbardziej znanych wychowanków Wileńskiego uniwersytetu i bohater narodowy Chile. Urodził się  w Niedźwiadce, w rodzinie o głębokich tradycjach, w atmosferze patriotyzmu i religijności. Jego światopogląd kształtował się w rodzinie, potem w murach Uniwersytetu Wileńskiego, gdzie był najmłodszym studentem, oraz w szeregach Filomatów, których dewizą było: braterstwo, nauka i cnota. Tym wartościom był wierny do końca życia. Był przyjacielem Mickiewicza. Za działalność w szeregach Filaretów był więziony i wysłany na wieś pod nadzór policyjny. Po upadku powstania listopadowego, w którym wziął udział, musiał emigrować do Francji. Po ukończeniu Szkoły Górniczej w Paryżu  w 1838 Domeyko wyjechał do Chile i spędził tam pół wieku. W latach 1838–46 był profesorem kolegium górniczego w La Serena, od 1846 — profesorem uniwersytetu w Santiago (1867–83 pełnił funkcję rektora). Jako rektor uniwersytetu w Santiago organizował i reformował naukę oraz szkolnictwo wyższe w Chile W 1848 otrzymał honorowe obywatelstwo Chile. Przez kilkadziesiąt lat prowadził badania geologiczne w Chile przemierzając cały kraj. W okresie 1844–45 podróżował do leżącej na południu Araukanii — krainy niepodległych jeszcze Araukanów. Po powrocie wydał monografię geograficzno-etnograficzną, pt. Araukania i jej mieszkańcy. ). Założył muzeum etnograficzne w La Serena oraz krajową sieć stacji meteorologicznych. Do końca życia utrzymywał więź z Polską, od 1873 był członkiem Akademii Umiejętności. W 1884 odwiedził Polskę i rodzinne strony. W Kroszynie, na dziedzińcu majątku Zawadzkiego wraz z przyjacielem z lat młodości A.E.Odyńcem posadził dwie latorośli dębowe  Zmarł 23 I 1889 w Santiago.

Tadeusz Jasiewicz – fundator tablicy z Aliną Jaroszewicz

W 1996 roku w Chile powstała grupa postulatorów, która podjęła starania o uznanie Ignacego Domeyki za Sługę Bożego w uznaniu jego bez przykładowego i heroicznego życia chrześcijańskiego na emigracji, na obczyźnie. Domeyko jest być może najpiękniejszą postacią polskiego uchodźstwa, postacią renesansową. Należy dziś do panteonu autorytetów moralnych na Litwie, w Polsce, W Chile, jest nadzieja, że wejdzie na stałe do panteonu bohaterów Białorusi.  Nowa  tablica w Połoneczce – jeszcze jeden krok w tym kierunku.

 

 

Red.

 

 

 

 

Udostępnij na:

Skomentuj

Twój e-mail nie zostanie opublikowany